యాంత్రిక జీవితపు ఎడారిలో...
అందమైన ఆలోచనలన్నీ అడుగంటిపోతున్న భావ రహిత వాతావరణంలో...
ఆశయాలను అందుకునే ప్రయత్నంలో...
చిన్న చిన్న ఆనందాలను కోల్పోకూడదనే ఆరాటంతో...
నిరంతరం ప్రయాణం చేస్తూ...
అలసిపోయిన తరుణాన...
నాకు తెలిసింది...
నా మనసే ఈ ఎడారిలో నన్ను సేద తీర్చే ఒయాసిస్సు...
అప్పుడే నా మదిలో మొదలైంది ఈ చిన్ని చిన్ని ఊహల చిరుజల్లు!!!
వణక్కం అంటూ వందనం... ఏ హోటల్ కెళ్ళినా అంతా సాంబారు మయం... తమిళ్ తెలియక అయోమయం... తెలుగు వాళ్ళని చూసినప్పుడు అంతా మన వాళ్ళేనని ఆనందం... మురిపించే మెరీనా తీరం... అడుగడుగునా ఐటీ కంపెనీల స్వాగతం... ఇది చెన్నై నగరం... అలా గడిచింది ఒక సంవత్సరం...
0 comments:
Post a Comment